Wat is het verschil tussen biowijn, biodynamische wijn en natuurlijke wijn?

Biodynamische wijn

Een deel van de biologische wijnbouwers gaat verder dan de biologische principes en kiest voor biodynamische wijnen zonder enige toevoeging aan het wijnproces. In de biologisch-dynamische wijnteelt worden allerlei soorten compost, aftreksels en preparaten op dierlijke, plantaardige of minerale basis gebruikt om de wijngaard in balans te brengen. Daarbij speelt de wisselwerking met de hele atmosfeer een grote rol. Ook investeert de biologisch-dynamische wijnbouwer in het versterken van de immuniteit van de planten, zodat die zichzelf kunnen verdedigen.

Deze wijnbouwers zijn nog strenger dan de biologische wetgeving voor de overige toegelaten additieven. Zo worden lagere gehaltes aan sulfiet toegelaten: 70 mg/l voor rode wijn en 90 mg/l voor witte wijn. Dat levert niet-gestandaardiseerde wijnen op, wat wijnliefhebbers wel kan bekoren.

Natuurlijke wijn

Een kleine groep wijnbouwers verzet zich tegen alle toevoegingen door natuurlijke wijn op de markt te brengen. ‘Natuurlijke wijn’ is echter geen wettelijk beschermde term zoals ‘biologisch’ dat wel is. De term kan door iedereen gebruikt worden en geeft dus weinig garanties.

De Vereniging voor Natuurlijke Wijnen (AVN) eist wel van wijnbouwers minimaal een gecertificeerde biologische of biodynamische teelt van de druiven. De druiven worden met de hand geoogst. Enkel inheemse gistculturen mogen worden gebruikt bij het gistingsproces. Het sap mag niet worden gecorrigeerd, dus osmose, filtratie, verhitting en dergelijke, zijn uit den boze. Zwaveldioxide wordt niet toegevoegd. Er wordt gestreefd naar een natuurlijke vinificatie. Wil je een natuurlijke wijn, kijk dan na of de principes van de vereniging onderschreven worden.

Weetjes biowijn

  • Enkele wijntermen: most is het vers geperste, maar nog niet vergiste sap van druiven. Droesem (ook wel depot, moer of bezinksel) is de drab van vaste stoffen die in wijn achterblijft na de fermentatie of na een bepaalde tijd van rijping.
  • Bij de gisting van de druiven komt er vanzelf sulfiet vrij. Van nature zit er dus in elke wijn een hoeveelheid sulfiet, zelfs als de wijnmaker het niet toevoegt. Ook kan er sulfiet in de wijn zitten als restant van een dosis zwavel die gebruikt werd tijdens de teelt (bestrijding van meeldauw en schimmel).
  • In sommige regio’s is al fel protest gerezen tegen het gebruik van pesticiden. In de Italiaanse Prosecco-regio worden dubbel zoveel pesticiden gebruikt als in de rest van Italië.
  • In Frankrijk blijkt de wijnbouw een grootgebruiker van pesticiden. Terwijl het areaal voor wijnbouw ongeveer 3,5% van het totale landbouwareaal inneemt, wordt 15% à 20% van de pesticiden voor de wijnbouw gebruikt! De gebruikte pesticiden laten ook veel sporen na in de wijn. Zo blijkt uit een studie van PAN Europe dat niet-biologische wijn gemiddeld 4 en sommige wijnflessen tot 10 verschillende residuen bevatten. Bovendien liggen de gehaltes erg hoog: in sommige wijnen werden gehaltes gevonden die vele malen hoger liggen dan de gehaltes die toegelaten zijn in drinkwater. Het vreemde is dat dit niet verboden is: er bestaan geen wettelijke normen voor pesticideresiduen in wijn!

Biologisch en zelfs biologisch-dynamisch wordt steeds meer gezien als een kwaliteitsaanpak: in grote delen van de Bourgogne-streek wordt nu biologische wijn gemaakt, onder meer op het duurste domein ter wereld, Romanée-Conti. In 2018 kondigde Angelus te Saint-Emilion aan volledig biologisch te werken. De tendens is ingezet maar er blijft nog een hele weg af te leggen.